Κυριακή 16 Μαρτίου: Η διπλή ζωή των λέξεων (Σεμινάρια αυτομόρφωσης του ΣΜΕΔ)

Για τη διπλή σημασία των λέξεων και τη ζωή τους μέσα και έξω από κείμενα, θα μιλήσει ο Δημοσθένης Κερασίδης, αυτήν την Κυριακή, 16 Μαρτίου (6 μ.μ.), στο εργαστήριο επιμέλειας που θα πραγματοποιηθεί στο πλαίσιο των σεμιναρίων αυτομόρφωσης που διοργανώνει ο Σύλλογος Μεταφραστών Επιμελητών Διορθωτών. 

Τα σεμινάρια αυτομόρφωσης είναι ανοιχτά σε κάθε συνάδελφο (μέλος του Συλλόγου ή μη) που επιθυμεί να μοιραστεί με νέους και παλιούς συναδέλφους την πείρα του, τους προβληματισμούς του, τα ερωτήματά του, να μιλήσει για τη μεθοδολογία που ακολουθεί, να περιγράψει τα λάθη που έχει κάνει ή έχει αποφύγει, συμβάλλοντας έτσι στη συλλογική γνώση και τη συνεργασία μεταξύ μας.

Τα σεμινάρια είναι δωρεάν και γίνονται στα γραφεία του Συλλόγου 
(Μαυρικίου 8, Νεάπολη Εξαρχείων).

Δημοσθένης Κερασίδης: Ο επιμελητής και οι άλλοι

Κανονικά αυτό το κείμενο θα έπρεπε να είναι γεμάτο μπιπ, αλλά, τέλος πάντων, είπα να κάνω μια προσπάθεια να συνετιστώ και να μιλήσουμε σοβαρά για το σχετίζεσθαι του επιμελητή με τους άλλους. Θα μετασχηματίσω λοιπόν τις επαγγελματικές μου εμπειρίες σε λόγο περί των ορίων και των σχέσεων και θα αναλύσω το ρόλο των συντελεστών στην παραγωγή του βιβλίου, ενώ παράλληλα θα αναφερθώ σε ορισμένες αρχές, ηθικής και δεοντολογίας, οι οποίες διέπουν τη λειτουργία και συλλειτουργία του επιμελητή με τους «άλλους» στο χώρο του βιβλίου. Θα δώσω απλώς ένα περίγραμμα αυτής της ιδιάζουσας σχέσης με τα «αδελφά» πρόσωπα αυτού του χώρου, η οποία φαντάζει ερωτική (σαδομαζοχιστική ίσως), αλλά δεν είναι.

Δημοσθένης Κερασίδης: Ποίηση και Επιμέλεια

«Η ποίηση είναι απαράδεκτη, άλλωστε δεν υπάρχει…»

Ντενί  Ρος

Να ξεκαθαρίσω εξαρχής ότι εγώ δεν είμαι επαγγελματίας επιμελητής βιβλίων ποίησης. Ένας ερασιτέχνης είμαι – βέβαια, με την έννοια του έραμαι  τέχνην∙ για την ακρίβεια, ένας από τους παράνομους εραστές της. Αυτός ο ρόλος μού προσφέρει μεγαλύτερη ελευθερία δράσης και δημιουργικότητας στα κείμενα που επιμελούμαι, τα οποία, σημειωτέον, συνήθως ανήκουν στη λεγόμενη μοντέρνα ή νεωτερική ποίηση. 

Δημοσθένης Κερασίδης: Στοιχεία για την επιμέλεια ιστορικών μυθιστορημάτων

Ο όρος «ιστορικό μυθιστόρημα» παραπέμπει σε ένα σύνθετο όλο το οποίο λειτουργεί σε δύο επίπεδα: α) στο ιστορικό-ρεαλιστικό-πραγματολογικό επίπεδο ανάγνωσης του «μύθου» ενός λογοτεχνικού έργου, και β) στο μυθιστορηματικό-φαντασιακό-προσωπικό επίπεδο θέασης της «ιστορίας» που περιγράφεται μέσα στο λογοτεχνικό έργο. Διαπιστώνουμε αμέσως ότι η σχέση των δύο πλευρών που αποτελούν το ιστορικό μυθιστόρημα λειτουργεί χιαστί και είναι, άλλοτε επιτυχημένα και άλλοτε αποτυχημένα, ερωτική, όπου ο πρώτος από τους δύο όρους παριστάνει τον αντικειμενικό παρατηρητή (ο ιστορικός), ενώ ο δεύτερος «καμώνεται» το λάτρη του μυθιστορήματος (ο λογοτέχνης).